Ιστορίες αγάπης με ...ζώα: Η ιστορία της Μόρλι

Ιστορίες αγάπης με ...ζώα:Σκύλος εκκλησιάζεται στη θέση της νεκρής ιδιοκτήτριάς του!

Μικρές αγγελίες: Η Λίλιμπελ αναζητά το ταίρι της

Ανέβαλε την περιοδεία της για την αγάπη της Janet

«Ο "Λουκάνικος" δε θα ξανακατέβει σε πορείες»

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

18η & 19η Διεθνής έκθεση γάτας

Ιστορίες αγάπης με ...ζώα: Το καθρέφτισμα ενός βλέμματος

Η κυνηγιάρα η Λίζα

 -Μαμά, πάρε μας ένα σκυλάκι…
-Ναι, βρε μαμά, θα το φροντίζουμε εμείς, δεν θα σε κουράσουμε καθόλου.
-Όταν θα στρώνετε το κρεβάτι σας, δεν θα πετάτε τα ρούχα σας από δω κι από κει, θα το σκεφτώ σοβαρά.
Αυτή η κουβέντα είχε γίνει πολλές φορές ανάμεσα στην Ελένη, το Γιώργο και τη μαμά τους όσο περπατούσαν στους δρόμους του Ωρωπού, όπου έμεναν.

Έτσι έγινε κι εκείνο το μεσημέρι, πριν τέσσερα χρόνια, την ώρα που γύριζαν από το σχολείο. Δεν είχε σοβαρές αντιρρήσεις η μαμά, αλλά ήθελε να μεγαλώσουν λίγο τα μικρά της , για να αντιμετωπίσουν πιο υπεύθυνα αυτή την συγκατοίκηση. Όμως, εκείνο το μεσημέρι, προφανώς είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου…
-Μαμά, ένα σκυλάκι…
-Έχει χτυπημένο το ποδαράκι του.
Η Ελένη πριν προλάβει να αντιδράσει η μητέρα της πήρε το σκυλάκι αγκαλιά και απλώς γύρισε να τη ρωτήσει:
-Ξέρεις πού έχει Κτηνιατρείο εδώ κοντά;
Έτσι, η Λίζα μπήκε στην οικογένεια με… νάρθηκα στο πόδι της για λίγο καιρό στην αρχή, που σύντομα έβγαλε και μπορούσε να κυνηγάει τα παιδιά στον κήπο και στις βόλτες τους, να παίζει και να χοροπηδάει μαζί τους.  
Κι αποδείχθηκε μια κυρία η Λίζα. Καλόβολη, κοινωνική και για τα παιδιά η καλύτερη συντροφιά.
-Μαμά η Λίζα είναι σέττερ, είναι κυνηγόσκυλο.  Χθες στην εκδρομή κοψοχόλιασε κάμποσες πέρδικες και μπεκάτσες.  Ένας κύριος μου τη ζήτησε να την πάρει μαζί του στο κυνήγι. Φυσικά και δεν δέχτηκα. Άκου κυνήγι!... Είμαι εναντίον.